این روزهـا كسـی، به خـودش زحمـت نمیدهـد یك نفـر را كشـف كنـد !


زیبـایی هـایش را بیـرون بكشـد ...

تلخـی هـایش را صبـر كنـد ...

...آدمهـای ِ امـروز، دوستـی هـای ِ كنسـروی می خواهنـد !

یك كنسـرو كه درش را بـاز كننـد ...
... بعـد ...

یكنفـر، شیرین و مهـربـان، از تویش بپـرد بیـرون !

و هی لبخنـد بزنـد و بگویـد :

" حـق بـا تـوسـتـ ....."